Trees Weson, een 61-jarige vrouw van Marron-afkomst, geboren in Suriname en woonachtig in Nederland, heeft jarenlang een onjuiste dosering van haar epilepsiemedicatie gekregen. Ondanks behandelingen, kerkbezoek en traditionele culturele rituelen bleef zij jarenlang epileptische aanvallen houden.

Weson kreeg op 27-jarige leeftijd voor het eerst epileptische aanvallen. Nadat de diagnose epilepsie was gesteld, begon zij met medicatie. Omdat zij moeite had haar ziekte te accepteren, veranderde haar leven ingrijpend. Zij kampte in de loop der jaren met meerdere burn-outs.

In de hoop genezing te vinden, bezocht Weson kerkdiensten en nam zij deel aan verschillende culturele genezingsrituelen. Deze hadden echter geen effect op de epileptische aanvallen.

Pas in 2019 wees een bloedonderzoek van de Stichting Epilepsie Instellingen Nederland (SEIN) uit dat zij jarenlang niet de juiste dosering van haar medicatie had ontvangen. De dagelijkse dosering werd verhoogd van 600 mg naar 1000 mg. Sinds de aanpassing heeft Weson naar eigen zeggen geen epileptische aanvallen meer gehad.

Na deze positieve ontwikkeling besloot Weson haar ziekte te accepteren en haar ervaringen te delen. Zij schreef het boek Ik heb mijn epilepsie omarmd, waarin zij vertelt over haar leven met epilepsie. Volgens Weson rust er nog altijd een taboe op de aandoening. Zij zegt dat zij daardoor vaak onbegrepen was en zelfs voor “gek” werd uitgemaakt.

Weson spreekt haar waardering uit voor haar kinderen, die haar gedurende de moeilijke jaren onvoorwaardelijk hebben gesteund.