De aanwezigheid van mennonitische landbouwgroepen in Suriname, gefaciliteerd door Braganza Marketing Group, blijft onderwerp van maatschappelijke discussie. Minister Mike Noersalim van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) zegt dat er geen afzonderlijke overeenkomst bestaat tussen het ministerie en de mennonieten.

De minister verklaarde dit tijdens een vraaggesprek met de Communicatie Dienst Suriname (CDS) op dinsdag 1 september 2026. Bij zijn aantreden trof hij wel documenten van de vorige regering aan over besluiten met betrekking tot de groep, maar volgens hem geen volledig dossier waaruit een overeenkomst tussen LVV en de mennonieten blijkt.

Over de samenwerking met Braganza Marketing Group zegt Noersalim dat het gaat om afspraken met een Surinaams bedrijf over het beschikbaar stellen van landbouwgrond voor de productie van soja en maïs. Volgens de minister presenteerde het bedrijf zich daarbij niet als vertegenwoordiger van de mennonieten.

Noersalim benadrukt dat LVV onder bepaalde voorwaarden landbouwarealen beschikbaar kan stellen, maar dat de formele uitgifte van grond onder de verantwoordelijkheid van het ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer (GBB) valt. Voor grootschalige landbouw gelden volgens hem strikte voorwaarden. Zo zijn milieustudies en de benodigde goedkeuringen vereist en moeten buitenlandse arbeidskrachten legaal in Suriname verblijven. Ook mogen geen activiteiten plaatsvinden in primair bos.

Bij de controle zijn verschillende instanties betrokken, waaronder de Nationale Milieu Autoriteit (NMA), de Stichting voor Bosbeheer en Bostoezicht (SBB) en het ministerie van Justitie en Politie.

De LVV-minister benadrukt dat er geen sprake kan zijn van een sluiproute en dat iedereen zich aan de geldende regels moet houden. Buitenlandse arbeidskrachten zijn volgens Noersalim welkom, maar uitsluitend binnen de kaders van de Surinaamse wetgeving.

Tegelijkertijd ziet de minister mogelijkheden voor de landbouwsector. Die kampt volgens hem met een tekort aan arbeidskrachten en vergrijzing. Ook pleit hij voor een betere geografische spreiding van landbouwactiviteiten, onder meer om risico’s zoals de verspreiding van ziekten te beperken.