Op 25 mei staat Suriname, net als de rest van de wereld, stil bij World Fish Migration Day. Het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) gebruikt deze gelegenheid om het belang van vrije vismigratie en gezonde aquatische ecosystemen te onderstrepen, als basis voor een duurzame visserijsector.

Veel vis- en garnalensoorten die in Suriname worden gevangen of geëxporteerd, leggen tijdens hun levenscyclus grote afstanden af tussen open zee, kustgebieden, mangroven en binnenwateren. Deze migratie is noodzakelijk voor hun voortplanting en groei. Vooral de mangrovebossen en ondiepe kustzones spelen hierin een cruciale rol als kraam- en opgroeigebieden, waar jonge vissen en garnalen bescherming en voedsel vinden voordat zij terugkeren naar diepere zee.

Het ministerie benadrukt dat de kustzone van 0 tot 10 vadem (ongeveer tot 18 meter diepte) wettelijk beschermd is als belangrijke kraamkamer voor de visstand. In dit gebied is industriële visserij verboden om de jonge vispopulatie en het ecosysteem te beschermen. Kleinschalige kustvisserij is wel toegestaan onder bepaalde voorwaarden, zodat zowel bescherming als bestaanszekerheid in balans blijven.

Daarnaast wijst LVV op het belang van internationale samenwerking voor soorten die grote afstanden afleggen, zoals tonijn en andere migrerende vissoorten. Suriname is hiervoor aangesloten bij de ICCAT (International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas), waar afspraken worden gemaakt over vangstquota, wetenschappelijk onderzoek en het tegengaan van overbevissing. Dit moet ervoor zorgen dat ook op oceaanniveau duurzame visbestanden behouden blijven.

Tegelijkertijd waarschuwt het ministerie voor bedreigingen die vismigratie kunnen verstoren. Denk aan watervervuiling, illegale of slecht beheerde visserij, en ingrepen in waterwegen zoals sluizen en duikers die natuurlijke routes blokkeren. Wanneer vissen hun paai- en opgroeigebieden niet kunnen bereiken, heeft dit directe gevolgen voor de visstand en daarmee ook voor voedselzekerheid en de economie.

LVV benadrukt daarom dat duurzaam visserijbeheer verder gaat dan alleen lokale regelgeving. Het vraagt om een integrale aanpak, waarbij bescherming van mangroven, kreken en kustwateren hand in hand gaat met internationale samenwerking en verantwoord beleid op zee.

Het ministerie roept de samenleving op om bewust om te gaan met water en natuur, zodat visbestanden behouden blijven en toekomstige generaties kunnen blijven profiteren van een gezonde en productieve visserijsector.