Astrid Heligonda Roemer werd in 1947 geboren. Ze brak in Nederland in 1982 door met het boek Over de gekte van een vrouw, een experimentele roman over de complexiteit van het vrouw-zijn. Later volgde onder meer de romantrilogie Onmogelijk moederland over de dekolonisatie van Suriname. Roemer noemde het haar ‘drieling’. Na Gewaagd leven (1996), Lijken op liefde (1997) en Was getekend (1999) werden de werken in 2001 gebundeld tot Onmogelijk Moederland.

Aan de hand van verschillende personages beschreef zij Suriname in de laatste dertig jaar van de twintigste eeuw. Neerlandica Hilde Neus ging in op het belang van het werk van Roemer.

In 2021 werd haar als eerste auteur van Surinaamse afkomst de Prijs der Nederlandse Letteren toegekend. Echter, tot een feestelijke uitreiking kwam het niet. Het organiserend comité schrapte de ceremonie omdat Roemer omstreden uitspraken had gedaan met betrekking tot Desi Bouterse.

Enkele jaren eerder, 2016, kreeg Roemer tot haar grote verrassing de P.C. Hooft-prijs voor haar oeuvre. Nooit eerder kreeg zij een Nederlandse literaire prijs. De jury prees Roemer voor haar romans die leiden tot “literaire verbeeldingen van de geschiedenis van Suriname”.